22بهمن

ولایتمدار  -  بسیجی
.........................
محبّت در گرو توجه به نعمت يا خدمت است.
ياد نعمت هاى خدا، علاقه ما را به او زياد مى كند،
چه نعمت هاى عمومى و چه
نعمت هاى خصوصى.
نعمت هاى عمومى از قبيل باد، باران، خورشيد،
كوه ها، گياهان، خوردنى ها،
آشاميدنى ها، همسر، فرزند، عقل، علم، زبان،
چشم، گوش و ساير اعضا، نعمت
شب و روز، خواب و بيدارى، آزادى و قدرت انتخاب
و گرايش به خوبى ها و كمالات
و تنفّر از بدى ها كه هر كدام از اين نعمت ها نباشد،
زندگى بشر فلج مى شود.
راستى، اگر آب دهان ما شور يا تلخ بود، چه مى كرديم؟

اگر خداوند نعمت خواب و حتى غلطيدن در خواب را دو سه روز از ما بگيرد چه
مى كنيم؟
نعمت هاى خصوصى، امكانات و استعدادهايى است كه خداوند به هر يك از افراد
بشر عطا كرده است و اگر انسان فكر كند مى بيند چه بسيار نعمت هايى كه در
اختيار اوست و ديگران به دلايلى از آن محرومند.
آرى، فكر كردن در نعمت هاى الهى، انسان را عاشق خدا مى گرداند و قرآن به اين
امر سفارش كرده است. «فاذكروا آلاءَ اللّه
-------------------------
مقام معظم رهبری:
اگرصدها بار برای نعمت هوشیاری این ملت سجده بجا اورده شودباز هم کم است