بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم
يكي از دوستاني كه قبلا اهل سنت بوده در خاطراتش مي گفت:
يك روز در فضاي اينترنت با فردي آشنا شدم اهل الجزائر و سني مذهب.
او از محبت خود نسبت به خليفه ي دوم مي گفت. خدا يك مثال تو ذهنم انداخت
كه همان جرقه اي شد براي تحقيق بيشترش و الحمد لله بعدها شيعه شد.
به او گفتم من براي تو يك مثال مي زنم خوب دقت كن:
من يك ليواني براي شما ميآورم كه قبلا داخل آن پر از نجاست بوده آن را خالي ميكنم
و ليوان را قشنگ ميشويم و آن را پر از آب خنك و گوارا ميكنم و جلوي شما مي گذارم،
ليوان ديگري بر مي دارم كه نو و تميز بوده و هيچ نجاستي به آن نخورده است،
در آن هم آب خنك مي ريزم و روبرويتان مي گذارم. از كدام ليوان مي خوري؟
از آن يكي كه در آن نجاست بوده يا آن كه از اول تميز بوده؟
گفت: اين كه معلوم است از آن ليواني مي خورم كه از اول تميز يوده
و نجاست بهش نخورده!
گفتم:اميرالمومنين (ع) هيچ گاه محبت بت در قلبش نرفته بود
در مقابل هيچ بتي تعظيم نكرده بودو حتي يك چشم به هم زدن شرك
به خدا نورزيد ولي عمر حداقل 27 تا 40 سال مشرك وبت پرست بوده و
كثافت شرك در وجودش رفته بود. حالا شايسته است از كدام يك تبعيت كني؟
خيلي تعجب كرد و جوابي نداشت كه بدهد. چندتا كتاب را بهش معرفي كردم تا مطالعه كند.
بعد از چند ماه نامه اي به ايميلم فرستاد كه من بعد از مطالعات اين كتاب ها شيعه شدم و
الان در دانشگاه دارم تبليغ شيعه مي كنم.
به نقل از وبلاگ چرا شیعه؟ چرا سنی؟
برچسب:
نویسنده: زهرا نعمتی
تاريخ: پنجشنبه
8 مهر
1395 ساعت: 21:30